Enkele tientallen jaren geleden was het in sommige oostbloklanden zo dat de ene helft van de bevolking de andere bespioneerde. Het socialisme was te ver voortgeschreden en op allerlei idiote manieren doorgeschoten.
Daar werd toen in NL vaak om gelachen.
In NL controleert zo langzamerhand de ene helft van de bevolking de andere. De beregeling is te ver voortgeschreden en bezig op allerlei idiote manieren door te schieten.
We beseffen het vaak niet, en zingen heel hard met Guus Meeuwis mee over 15 miljoen mensen die je niet in een keurslijf jaagt maar in hun waarde laat.
Intussen neemt ons keurslijf steeds krankzinniger vormen aan, en de natuurlijke mens in ons is in verdrukking, want hij is zijn vrijheid kwijt, d.w.z. zijn gevoel van vrijheid.
Vaak gaan dingen met regels trouwens slechter - en zonder regels beter; dan maken de sociale wezens die mensen van nature zijn het namelijk met elkaar uit en gaan talloze dingen vanzelf goed.
En wat zegt het over de bedoelingen van politici en andere regelaars als ze dingen gaan 'regelen' die je nooit zult kunnen handhaven?
En tot slot, hoe komen we van die jungle van regels ooit weer af, nu zo velen belang hebben bij en werk hebben in het van-alles-en-nog-wat-regelen en geregeld houden?
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
0 reacties:
Een reactie plaatsen